Een nieuw format. Is het een powerpoint? Is het een vlog? Het is een flowerpoint. In een flow meegenomen worden door een powerpoint, als video in een blog. Lekker achterover zitten en kijken en luisteren (geluid aan dus). Meelezen kan ook onder de video, of via de ondertitels.

“Lekker egoïstisch leuke dingen doen”, is de ondertitel van mijn eerste boek. Als je doet wat je leuk vindt, word je beter in waar je goed in bent omdat je er dan meer energie in steekt, meer output levert en leuker en gezelliger bent voor je omgeving. Geen rol spelen, maar jezelf zijn, authentiek zijn, dat is het mooiste wat er is. Toch?
De van oorsprong Cubaanse Amerikaanse hoogleraar aan INSEAD Herminia Ibarra schreef een blog in de Harvard Business Review over de ‘Authenticity Paradox’: de vreemde tegenstelling tussen ‘jezelf zijn’ en je ontwikkeling. Want wil je morgen ook nog blij zijn met waar je bent, moet je juist af en toe buiten je comfortabele, veilige omgeving een stapje in het diepe zetten. Dus morgen ook nog jezelf te zijn, moet je juist even niet jezelf zijn. Om in je comfort zone te blijven, moet je af en toe buiten je comfort zone. Even niet jezelf zijn voelt vreemd. Het is niet voor niets buiten je comfort zone. Het voelt oncomfortabel. Het voelt zelfs alsof je iets doet ‘wat niet mag’. Je hebt dan last van wat men het ‘imposter syndrome’ noemt. Je voelt je een bedrieger. Je speelt immers een rol die niet de jouwe is.
Over het ‘imposter syndrome’ en het gevoel ‘I’m not supposed to be here’ gaf sociaal psycholoog aan Harvard Amy Cuddy ooit een zeer bekende TEDtalk. Alleen het origineel is al meer dan 40 miljoen keer bekeken. Cuddy heeft onderzocht dat je juist door een rol te spelen sterker over kunt komen. En doordat je merkt dat je positieve feedback krijgt doe je het vaker en wen je aan je nieuwe gedrag. Zij zegt dan ook: “Don’t fake it ‘till you make it, fake it ‘till you become it!”. Maar als je dat dan weet, hoe zoek je de randen van je comfort zone dan op en hoe ver ga je er dan buiten? In de Intermediair las ik daar een artikel over. Auteur Jaap Vriend haalt ‘The 4-hour work week’ van Timothy Ferris aan.
Om buiten je comfort zone te stappen moet je angsten overwinnen. Die angsten houden je in eerste instantie tegen om de stap te zetten. Vanuit lijfsbehoud, overlevingsdrang blijf je lekker in je comfort zone. Want je bent bang voor alle gevaarlijke dingen die gebeuren buiten je comfort zone. Je bent bang te belanden in de terror zone. En dat kan terecht zijn, want als je een te grote stap buiten je comfort zone zet, kan je comfort zone juist krimpen. Als je een wens hebt om te gaan presenteren en je huurt de Jaarbeurs af om een verhaal te gaan vertellen over een onderwerp dat je niet beheerst, je verkoopt de zaal niet uit en die paar mensen die er zitten roepen alleen maar ‘boe’ en gooien tomaten, dan laat je het wel uit je hoofd om nog eens op een podium te gaan staan. Het gaat natuurlijk om balans. En om kleine stapjes. Je moet je comfort zone stretchen. Kleine, veilige stapjes. Laat een aantal variabelen hetzelfde en wijzig er één. Maak een mooie slideshow over je hobby en presenteer deze aan je directe collega’s. Telkens een stapje erbij. Dan ontwikkel je je en houd je het leuk in je comfort zone.

Dit best wel afgezegde plaatje klopt dus wel. En al die mensen die roepen ”Ga buiten je comfort zone” hebben gelijk. Niet altijd, blijf vooral veel in je comfort zone, want daar is het lekker, maar daarbuiten gebeuren toch de magische dingen.

Groeten,

Frank

Wil je zeker zijn dat je geen blog meer mist? Vul dan hiernaast (desktop) of hieronder (mobiel) je naam en emailadres in, dan ontvang je een mail wanneer er een nieuwe blog live staat!

Deze post (of een bewerking daarvan) is onderdeel van mijn boek ‘En nu echt!’. Klik hier voor meer info.

11 reacties

  • […] lijden. De zin zit in de onzin. Alleen mensen die zichzelf durven te pijnigen komen verder. Vanaf je comfortabele positie op de bank verander je je leven niet. Je zal moeten opstaan en je angsten in de ogen moeten kijken. […]

  • […] De grootste nieuwe ontdekkingen worden gedaan door nieuwsgierige mensen, die niet geloven dat de beperkingen waardoor we ons dagelijks laten leiden werkelijk zijn. Zij denken ‘outside the box’. Een modeterm waar ik niet zo van hou, maar met de uitleg er bij is het wel te pruimen. De term outside the box denken* is bedacht door Mike Vance. Vance werkte bij Disney en kwam erachter dat zodra mensen in een groep gaan acteren, er groepsgedrag ontstaat. De groep gaat als een groep denken en de individuen in die groep passen zich aan. Er vormt zich een ‘box’ rondom de groep en die beperking bepaalt de denkkaders van de groep. Mensen zijn sociale dieren. Vorige maand schreef ik wat dat betekent voor een cultuurverandering, die ook beperkt wordt door groepsdenken. We willen aardig gevonden worden en we willen er bij horen. De box waarbinnen wij denken is veel kleiner dan de werkelijkheid. Dat geldt voor groepen, maar ook in je eentje denk je veel beperkter dan nodig is. De box bestaat uit vier wanden. Die vier wanden staan voor technologische, fysiologische, wettelijke en morele kaders. Vanuit je conditionering heb je een bepaald beeld van deze kaders in elke situatie. Zo ga je er waarschijnlijk vanuit dat een glas breekt als het op de grond valt. Daarbinnen ging je er al vanuit dat dat glas naar beneden zou vallen en niet omhoog. Als dat glas niet van jou was zou je je schuldig voelen. Maar je zou er niet voor gearresteerd worden. Toch zijn dit allemaal aannames. Gebaseerd op de zeer beperkte kennis en ervaring die in jouw brein opgeslagen zit. Dat wat jij denkt dat de werkelijkheid is, is waarschijnlijk het blauwe vakje. De werkelijkheid is het oranje vak. In het oranje deel zit de innovatie, de groei en dus de kans op nieuwe, leuke dingen. Blauw is ook je comfort zone. […]

  • […] Dat vereist soms wat durf. En lef. Het is ‘outside the box’. En daarom zullen mensen het misschien wel raar vinden. Maar hoe belangrijk is dat? En is het wel zo of denk je dat alleen maar? Want je denkt vaak allemaal dingen die er helemaal niet zijn. Mensen zijn rare dieren, weet je nog? Buiten je comfort zone is het super eng. Denk je. […]

Gesloten voor reacties.