In je eentje kom je niet ver. Ondanks dat mensen vrij onhandige, hulpbehoevende wezens zijn, staan wij toch bovenaan de voedselketen en bepalen wij wat er op deze planeet gebeurt. Dat komt omdat wij kunnen samenwerken. We zijn uitermate goed in staat ons te verbinden met anderen. Maar daardoor verliezen we nog wel eens de verbinding met onszelf.

De verbinding met onszelf. Klinkt als yogamatjes, geitenwollen sokken, jurken en kampvuren. Die kant wil ik niet op. Ik wil het met je hebben over de verbinding tussen wat je doet en wat je wil. Glenn Holster deelde in mijn podcast van afgelopen week het model dat hij hanteert om werk niet meer te laten voelen als werk. Wie ben ik, wat kan ik, wat wil ik? Door die drie met elkaar in lijn te brengen doet hij nu wat hij doet. In de podcast legt hij het verder uit.

Ook hadden we het over hoe sterk de mening van anderen onze keuzes kan beïnvloeden. De verbinding met anderen maakt de verbinding met onszelf dus zwakker. Logisch, want zoals ik al inleidde: we zijn sterk afhankelijk van onze omgeving om te kunnen overleven. En overleven is precies dat wat ons brein het belangrijkst vindt. Dus moeten we er voor zorgen dat we mensen om ons heen hebben die voor ons zorgen en op zijn allerminst ons niet vermoorden. Dus willen we aardig gevonden worden.

Bovendien leren we door het gedrag van onze omgeving te spiegelen. Ik schreef erover in ‘En nu echt!‘. Zo leren we lopen en praten, maar passen we ons ook aan aan de cultuur van een organisatie.

Daarom is het ook zo belangrijk in een omgeving te verblijven die past bij wat jij belangrijk vindt. Zodat je kan doen wat je wil doen, op de manier waarop je dat wil doen. Dat jouw missie, je purpose, of je motief past bij de missie van de organisatie. Alleen dan ben je intrinsiek gemotiveerd (motief, weet je nog?). Dat je identiteit, je ziel werkelijk aansluit bij het gedrag dat je vertoont. Dan zet je je in met bezieling (inderdaad, ziel). Dat is mijn boodschap in het eerste deel van mijn derde boek ‘En nu Agile!‘, aan de hand van de metafoor van een olietanker.

Het gaat dus zowel om verbinding met jezelf als verbinding met anderen. Verbinding tussen je gedrag en je missie én tussen jouw missie en die van de mensen of de organisatie om jou heen. En die conflicteren nog wel eens. Laat je niet te veel afleiden tussen wat je denkt dat anderen denken, het werkelijke gedrag van anderen, en jouw missie.

Groeten,

Frank