Over 25 ijkpunten om te bepalen of je goed bezig bent

Iedere maand doe ik een maand review met Margot. We dagen elkaar uit en houden elkaar de spiegel voor. We spreken onze twijfels uit en halen het beste in elkaar naar boven. Maar een review moet niet gaan over cijfers of likes. Het moet gaan over de vraag of het alles bij elkaar genomen een goeie maand was. Maar wat bepaalt nou of een maand een goeie maand was? Ik stelde een lijst op van 25 ijkpunten waar ik er zes uit ga kiezen om mijn maand review mee te gaan doen. Welke kies jij?

Over meer bereiken door meer te laten

Als ondernemer moet je doelen hebben. Als je geen ondernemer bent, is het ook verstandig om doelen te hebben. Het is altijd verstandig om na te denken over wat je belangrijk vindt. Dat kan je zelf doen, of je kunt een coach in de arm nemen die jou vragen gaat stellen zodat je erachter komt wat jij belangrijk vindt.

Het gaat niet om geld verdienen, het gaat om tijd hebben voor de juiste dingen. En om vertrouwen hebben in jezelf. Open en eerlijk zijn naar jezelf.

Over waarom we zo moeilijk doen

Vorige week nam ik een podcast op voor het tweede seizoen van ‘En nu eerlijk!’. Een eerlijk gesprek met ingenieur, manager, uitvinder, tekenaar, auteur, personal coach, echtgenoot, vader en opa Frank Schaper. Het gesprek kan je vanaf 3 september in je podcast app of op YouTube beluisteren. Dat duurt nog even. Om je alvast op te warmen deel ik hierbij het voorwoord dat Frank schreef voor mijn tweede boek. Dat had ik nog nooit gedeeld, dus daar is nu het juiste moment voor. Er zitten alvast wat quotes in waar je over na kunt denken deze zomer.

Over hoe jij kan helpen de wereld een beetje beter te maken

“Hoe mooi zou het zijn als iedereen deze inzichten zou hebben?” Ik vraag het vaker als ik met vakgenoten praat. Ik gun het iedereen zo om te weten hoe hun brein werkt, hoe ze er handiger mee om kunnen gaan. Hoe ze meer uit hun leven kunnen halen. Minder focus op geld, op wat (je denkt dat) anderen denken en op status. Minder angst, minder remmingen, minder gericht op (de schijn van) veiligheid.

Ik had het er ook over met de kindercoach. Mijn kinderen hebben inzichten die ik pas een paar jaar geleden ontdekte. Zij hebben het over het krokodillenbrein, het dolfijnenbrein en het uilenbrein. Over hoe je terugvalt op vechten, vluchten of bevriezen als je bang bent. Dan kan je niet meer zo goed nadenken. Wow.

Over hoe we onszelf ingecheckt houden

Vanmiddag hadden we de wekelijkse stand-up met het team van de Agile Leiderschap Community. Tijdens het gesprek hadden we het ook over hoe de community iets is wat we ‘erbij’ doen. En hoe vol onze agenda’s eigenlijk zijn, waardoor we te weinig tijd en ruimte hebben voor onze eigen ontwikkeling.

Spotify shuffelde net langs Hotel California van The Eagles. Ik dacht aan hoe we nu in Hotel California zitten. Al langer wilden we van die files af. Meer thuis zijn. En nu zitten we er. We hebben veel meer vrijheid. In theorie. Want we laten ons gijzelen door regels die er niet zijn. Geketend aan de apparaten. We hebben geen ‘pink champagne on ice’, maar zijn wel ‘prisoners here, on our own device’. Of het device van de baas.

Over verder af komen van Het Antwoord

“Need input”, riep de intelligente robot ‘Johnny 5’ in de film Short Circuit. Input om menselijk gedrag aan te leren. Om mens te worden zelfs.
Ik zoek ook input. In gesprekken, in boeken en door te schrijven. Om Het Antwoord te vinden. Misschien ook wel om mens te worden. Of moet je daarvoor juist verder van Het Antwoord af komen?

Over vinkjes op je bucketlist

Zoals iedere muzikant (denk ik) droom ook ik stiekem dat ik op een dag de AFAS Live plat speel. En volgende week dan de 013, Tivoli, de Effenaar, de Luxor Live en de Flint. En dan afsluiten in Paradiso. Net als dat ik er van droomde met eigen muziek op Spotify te staan. Gestreamd kunnen worden net als al die andere artiesten. Dat ik ‘m op shuffle zet en dat dan ook gewoon mijn liedjes voorbij zouden komen.
Maar wat heb je aan dromen als je er niks mee doet?

Over een liedje dat ik schreef

Het begon met een opname met mijn iPhone in de woonkamer. Een riedeltje dat in me opkwam.
Al langer liep ik rond met het idee om een nummer te schrijven waarin ik mijn ‘elke dag een beetje beter-filosofie’ zou verwerken. Omdat dat niet zomaar bedacht is als een mooi marketingding of een theorie die ik uit een boekje heb.
En het gaat veel verder dan iets wat je binnen organisaties kan gebruiken. Het is mijn levensmotto. Of dat zou het moeten zijn. Want ik maak dingen te moeilijk.
Luister het liedje en lees de tekst in deze blog.